Even dromen...

Een nieuw jaar is begonnen! Januari, de maand van goede voornemens en nieuwe plannen maken. Waar droom ik van? Wat wil ik dit jaar bereiken? Welke verlangens heb ik?
even-dromen

Momenteel ben ik bezig met het uitwerken van mijn missie in concrete stappen voor dit jaar. Heerlijk is dat: lekker wegdromen, niet bang zijn groots te dromen en op zoek naar mogelijkheden. Mijn diepste verlangen, mijn missie staat hierbij centraal.

En ondertussen ervaar ik dat het echt z’n werk al doet. De kinderen die ik begeleid zitten veel beter in hun vel. En ik krijg er bergen energie van! Ik heb plezier en ik groei bij elke nieuwe stap die ik zet. Ik heb de vrijheid mijn eigen aanbod te creëren. Creatief te denken. Mijn eigen tijd in te delen. Ik blunder, ontdek, maak fouten, onderzoek en reflecteer. Ik volg opleidingen die mij inspiratie geven en waarmee ik kinderen en ouders nóg beter kan helpen. Dit alles vanuit mijn missie: kinderen helpen hun natuur weer terug te laten vinden.

Als je mij twee jaar geleden had gezegd dat ik ondernemer zou worden, had ik je vierkant uitgelachen. Tja een mens is onvoorspelbaar. Toch? Of ben ik eigenlijk pas de laatste paar jaren naar mezelf – mijn dromen en verlangens – gaan luisteren?

Tja, het was krap twee jaar geleden. Ik had bijna geen keus. Stress. Mijn lijf protesteerde. Toen móest ik wel gaan luisteren. Niet alleen voor mezelf maar ook voor mijn gezin. Rust en afstand nemen van mijn toenmalige werk. Ik heb hulp gezocht bij een wandelcoach om de boel eens op goed een rij zetten. Door buiten te zijn, vele kilometers te lopen in een onbekende omgeving en door haar aandacht en prikkelende vragen kwam ik echt bij mezelf. Beetje bij beetje werd duidelijk waar ik blij van word, energie van krijg en waar mijn talenten liggen. 36 jaar was ik toen. Het heeft niet alleen míj veel gebracht, maar ook mijn gezin.

Nu is het andersom. Nu ben ik degene die aan het coachen is. Die meedenkt met ouders en kinderen. Zuivere aandacht geeft. Vragen stelt. Vanuit ervaring weet ik hoe fijn het is dat er iemand een tijdje met je meeloopt. En dat je na het traject merkt dat je als ouder of kind weer mogelijkheden ziet. En er meer kracht in je zit dan dat je ooit had gedacht. Kinderen en ouders helpen bij hun verlangens en dromen. Het beste in kinderen tevoorschijn halen zodat ze weer gaan groeien en bloeien. Wat een dankbare taak. En wat een noodzakelijke taak. Want er zitten momenteel zó ontzettend veel kinderen en ouders te vechten tegen alle druk van buiten af. Zoveel kinderen en ouders die even niet weten hoe het verder moet. Vanuit het diepste van mijn hart gun ik kinderen dat ze veel eerder dan hun 36e levensjaar hun dromen gaan leven. Het leven is veel te kwetsbaar en onzeker om er zo lang mee te wachten. Elke dag is een geschenk. Zo zie ik het.

Hoe doe ik dat dan, het beste in kinderen tevoorschijn halen? Want hallo daar zeg ik nogal wat. Ik heb twee belangrijke waarden. Één: ik neem het kind serieus. Ik zie een kind als een volwaardig mens met eigen verlangens en dromen. En twee: ik zorg goed voor mezelf. Deze laatste mogen we niet onderschatten! Doe je dit niet dan leer je je kinderen eigenlijk – even kort door de bocht – dat je er als persoon eigenlijk niet zo toe doet. Je bent als ouder dus een spiegel, een voorbeeld voor je kinderen. En wat ik verder belangrijk vind is dat een kind niet zo is te kneden zoals wij het graag voor ogen zien. Een kind is dus niet een paard dat je dresseert of een hond die je africht. Een kind is vooral zijn unieke zelf.

Die dromen en verlangens van kinderen zitten hem vooral in het hier en nu. En kinderen uiten die nog al eens onhandig, stuntelig of juist explosief. Een klein voorbeeld uit de dagelijkse beslommeringen van mijn gezin: mijn kinderen spelen regelmatig buiten en als ze dan weer naar binnen gaan smijten ze nog wel eens hun jas en schoenen ergens midden in de woonkamer neer. Gevolg: woonkamer onder het zand en de modder. Herkenbaar? Natuurlijk probeer ik deze situatie voor te zijn. Maar ook ik ben echt niet de perfecte ouder (gelukkig!!) en gebeurt er hier regelmatig zoiets dergelijks. Dan kan ik gaan zuchten of schreeuwen: ‘jongens kijk nou eens wat een rotzooi jullie ervan maken!!’ In plaats daarvan probeer ik zowel de kinderen als mezelf serieus te nemen door bijvoorbeeld te zeggen ‘jullie willen vast snel spelen, maar ik vind het niet fijn de woonkamer opnieuw te moeten stofzuigen’. Ik erken hiermee de kinderen en erken mezelf. Ik snap dat kinderen meteen willen gaan spelen. Want dat is dat directe verlangen van kinderen. Maar dat kan niet grenzeloos. Ik geef dus grenzen aan en vertel kort waarom . Vervolgens geef ik ze de stofzuiger of bezem 😉

Een van de inspiratiebronnen voor mij voor de omgang met kinderen is het Omdenken* Dat helpt voor mij echt bij het in hun waarde laten van kinderen maar ook bij het zorgen voor mezelf. Als ouder doen je eigen verlangens en dromen er natuurlijk ook toe! Hoe mooi is het voor een kind om te zien dat zijn vader of moeder zijn/haar dromen volgt, positief in het leven staat en vooral mogelijkheden ziet. Een levend voorbeeld hiervan is de Argentijnse familie Zapp die ik heb mogen ontmoeten in oktober 2017. Zij leven hun droom door met een auto uit 1928 de wereld rond te reizen.*

Begrijp me goed ik pleit er dus niet voor meteen aan alle behoeftes en verlangens van een kind gehoor te geven. Dan zouden kinderen zich niet gezond kunnen ontwikkelen. Kinderen kunnen pas kind zijn als ze zich kunnen ontwikkelen in een veilige omgeving. En met veilig bedoel ik: een omgeving met grenzen, afspraken en kaders. Als kinderen kinderen binnen die grenzen ruimte krijgen voor hun verlangens, dan ontdekken ze waar hun kracht zit. Dat wat ze goed kunnen gaat dan eigenlijk heel vanzelfsprekend. Dat is die eigen natuur van kinderen. Kinderen kunnen vanuit zichzelf uitstekend naar hun verlangens luisteren. Wij zijn dat in de loop van de jaren toch aardig verleerd. Ik heb dat op mijn zesendertigste opnieuw moeten leren. Wat dat betreft kunnen wij veel van onze kinderen leren. Als je het als kind al meekrijgt, is het heel vanzelfsprekend te luisteren naar jezelf, naar je intuïtie. Je weet wat goed voor je is en wat je wilt. Vandaar uit maak je je keuzes. En kun je bijvoorbeeld ook die grote droom werkelijkheid laten worden!

Wil je meer weten over of en hoe ik jou, je gezin of je kind hierbij kan helpen? Vraag een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek aan via het contactformulier.

*Lastige kinderen? Heb jij even geluk Omdenken in opvoeding en onderwijs; Berthold Gunster
* Familie Zapp:
– zie het boek Spark your Dream – Candelaria en Herman Zapp
– aflevering van Floortje Dessing naar het einde van de wereld: https://www.npo.nl/floortje-naar-het-einde-van-de-wereld/01-01-2015/BNN_101372383

Laat een reactie achter